نصايح سه گانه قَالَ الامام على عليه السلام : « كَانَتِ الفُقَهَاءُ وَ الْحُكَمَاءُ إذَا كَاتَبَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً كَتَبُوا بِثَلَاثٍ لَيْسَ مَعَهُنَّ رَابِعَةٌ : مَنْ كَانَتْ الآخِرَةُ هَمَّهُ كَفَاهُ اللَّهُ هَمَّهُ فِى الدُّنْيَا وَ مَنْ أصْلَحَ سَرِيرَتَهُ أصْلَحَ اللَّهُ عَلَانِيَتَهُ وَ مَنْ أصْلَحَ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أصْلَحَ اللَّهُ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ » . « 1 » امام على عليه السلام مىفرمايد : فقها و حكما هر گاه مىخواستند نامه‌اى به هم بنويسند ( و نصيحتى كنند ) ، سه جمله مىنويسند كه چهارمى ندارد : كسى كه همّتش آخرت باشد خداوند مهمّات او را در دنيا كفايت مىكند و كسى كه باطنش را اصلاح كند ، خداوند ظاهر او را اصلاح مىكند و كسى كه رابطهء خود را با خدا اصلاح كند ، خداوند رابطهء او را با مردم اصلاح مىكند .

--> ( 1 ) بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 396 .